Duży facet, dobroduszny I ze spojrzeniem, które roztapia serce. To mastif hiszpański, zwierzę, które może ważyć do 100 kg i tradycyjnie było wykorzystywane jako pies stróżujący do bydła i gospodarstw rolnychale które coraz więcej osób wybiera jako pies rodzinny aby cieszyć się ich towarzystwem w domu.
Jeśli chcesz mieć spokojnego i opiekuńczego czworonożnego przyjaciela, pokochasz spotkanie jak tam Mastif Hiszpański Jaką opiekę potrzebuje, jak zachowuje się w towarzystwie dzieci i innych zwierząt, i co powinieneś wiedzieć, zanim zamieszkasz z nim.
cechy fizyczne
Mastif hiszpański to gigantyczny pies, jeden z największych w Hiszpanii. Samce ważą zazwyczaj od 90 i 100 kgi w niektórych okazach liczba ta może być przekroczona; samice mają od 55 i 77 kgChoć wielu hodowców ustala typowy zakres nieco wyżej, około 65-80 kg.
Wysokość krzyża również jest imponująca: 77 cm lub więcej u mężczyzn y 72 cm lub więcej u samicJej ciało jest fuerte, krzepkibardzo muskularny i dobrze zbudowane, z mocną strukturą kości i skórą gruba i elastyczna który tworzy fałdy, szczególnie w okolicy szyi i gardła.
Głowa jest duża i masywna, z długim, szerokim pyskiem. ciemnobrązowe lub orzechowe oczy Są stosunkowo małe w porównaniu do wielkości głowy i nadają jej wyraz spokojila, szlachetny i nieco melancholijna. Często lekko otwiera usta, odsłaniając język i okazując wyraz absolutnego spokoju.
Uszy są średniej wielkości, trójkątne, opadające i przylegające do policzków. Ogon jest gruby i mocnyOgon, osadzony pośrodku, pokryty jest włosem nieco dłuższym i bardziej miękkim niż reszta ciała; w spoczynku noszony jest nisko, a w ruchu przybiera kształt piasek lub delikatne zakrzywienie.
Twoje ciało jest chronione przez średniej długości, gęste i grube włosySierść jest gładka i średniej długości, z podwójną warstwą: wierzchnią i wełnistą warstwą wewnętrzną, która jest częściowo zrzucana podczas sezonowych linień. Sierść może być dowolny kolor: brązowy, czarny, szary, płowy, żółty, czerwony, tygrysi, krawatowy lub łaciaty, przy czym połączenia z są bardzo powszechne białe punkty lub ciemne maski na twarzy.
Pokrycie to nie wymaga skomplikowanej konserwacji, wystarczy szczotkuj raz lub dwa razy w tygodniuchociaż wielu właścicieli woli je szczotkować. codziennie Gdy pies przebywa w domu, zaleca się szczotkowanie, aby usunąć luźne włosy z kanap i mebli. Zaleca się również szczotkowanie w okresie linienia. Diario aby usunąć martwe włosy i utrzymać zdrową skórę. Przewidywana długość życia wynosi zazwyczaj od 10 i 12 lat, bardzo dobry wynik jak na psa gigantycznych rozmiarów.
Pochodzenie i historia mastifa hiszpańskiego
Związek mastifa hiszpańskiego z Półwyspem Iberyjskim jest następujący: głęboko historycznyW starożytnych pismach wspomina się o „Mastif iberyjski„, co wskazuje, że pies o morfologii molosowatej, podobnej do obecnej, istniał już przed ukształtowaniem się współczesnej Hiszpanii.
Istnieje kilka teorii na temat ich przybycia: niektórzy specjaliści wskazują na Celtowie i Fenicjanie, inni do Grecy i Rzymianiektórzy wprowadzili duże psy stróżujące do ochrony dobytku, zwierząt gospodarskich i osad. Były one również powiązane z cywilizacjami takimi jak Asyriagdzie olbrzymie psy wykorzystywano do wojny i hodowli.
Dobrze udokumentowano, że rasa ta ściśle powiązała się z hodowla zwierząt transhumancyjnych na półwyspie. Kiedy zorganizowano historyczny cech pasterzy i hodowców bydła, Mesta, użycie mastifa odnotowano jako pies pasterski i stróżujący stadoOd wieków towarzyszy Owce merynosowe przemierzając królewskie drogi, przewożąc i broniąc bydła przed wilkami, lisami i innymi drapieżnikami.
Jego funkcja nie ograniczała się do terenu: służył także do obserwacji nieruchomości wiejskiedomy i posiadłości, odstraszając potencjalnych intruzów dzięki swojej imponującej obecności. Wraz ze zmianą systemów hodowli zwierząt i zmniejszeniem liczby dużych drapieżników, mastif hiszpański zaczął być również ceniony jako pies przewodnikzachowując instynkt opiekuńczy, ale zyskując przy tym znaczącą pozycję w rodzinie.
Jest tak ściśle związany z kulturą półwyspu, że pojawia się w dziełach sztuki i literaturze. Na słynnym obrazie „Las MeninasNa obrazie Velázqueza duży pies odpoczywający obok Infantki to mastif hiszpański, symbol szlachta, lojalność i ochrona.
Charakter i temperament mastifa hiszpańskiego
Ponieważ jest on stosowany od wielu lat, pies obronnyMastif hiszpański to pies, który chroń swoją rodzinę i wszystko, co uważa za swoją odpowiedzialność. Ma duże poczucie terytorialnościDlatego jest to fundamentalne socjalizuj go od szczeniaka z innymi psami, ludźmi i różnorodnym otoczeniem, dzięki czemu uczy się odróżniać codzienne sytuacje od możliwych, realnych zagrożeń.
Pomimo rozmiarów i historycznej funkcji jest to pies bardzo czuły, przyjazny y pacjent Dobrze dogaduje się zarówno z dorosłymi, jak i z dziećmi. Zazwyczaj jest spokojny, pogodny i zrównoważony, obserwuje wszystko z dystansem i reaguje tylko wtedy, gdy uzna to za konieczne. Nie szczeka nadmiernie, ale kiedy już to zrobi, jego szczekanie jest zauważalne. głęboka i potężna kora Można go usłyszeć z dużej odległości i ma on silne działanie odstraszające.
Uwielbia być głaskany i naprawdę sprawia mu to przyjemność. kontakt z rodzinąCzęsto opisuje się je jako psy w pewnym sensie „niezależne”, ponieważ nie są przywiązane ani nie wymagają ciągłej uwagi, ale pozostają zawsze uważny do tego, co dzieje się wokół nich. Są Bardzo inteligentny i uczą się szybko, chociaż potrzebują spójnego, solidnego i podstawowego wykształcenia. pozytywne wzmocnienieponieważ nie reagują dobrze na kary i brutalne metody.
Przy dobrej wczesnej socjalizacji mastif hiszpański zazwyczaj dobrze dogaduje się z niños, z innymi perros i z innymi zwierzakichociaż w niektórych przypadkach może to wykazywać pewne nieufność wobec obcych lub psów tej samej płci ze względu na ich instynkt opiekuńczy. Dlatego ważne jest nadzorowanie interakcji, uczenie dzieci szacunku do psa i zapoznawanie ich z innymi zwierzętami stopniowo i w sposób kontrolowany.
Jeśli więc myślisz o powiększeniu rodziny i chciałbyś, aby nowy członek był dużym, spokojnym psem o wielkim sercu, mastif hiszpański może okazać się psem, którego szukasz.
Podstawowa pielęgnacja mastifa hiszpańskiego
Utrzymanie mastifa hiszpańskiego w dużym stopniu zależy od jego gigantyczny rozmiar i ze względu na tempo wzrostu, zwłaszcza w okresie szczenięcym. Potrzebuje pasza wysokiej jakościdostosowane do ras dużych i olbrzymich, zawierające chude białka, zdrowe tłuszcze, złożone węglowodany i odpowiednią ilość witamin i minerałów.
Najlepiej zaoferować mu jedzenie w kilka małych posiłków dziennie zamiast bardzo dużego spożycia, co pomaga zapobiegać problemom trawiennym, takim jak skręt żołądkaZaleca się unikanie forsownych ćwiczeń bezpośrednio przed i po posiłkach oraz kontrolowanie masy ciała w celu zmniejszenia ryzyka nadwaga i towarzyszących patologii stawów.
Oprócz diety należy zadbać o ćwiczenia fizyczne. umiarkowany i regularnyNie jest psem nadpobudliwym, ale potrzebuje codzienne spaceryCzas na eksplorację i gry stymulujące umysł i zmysł węchu. Aktywności o niskim wpływie, takie jak chodzenie po miękkim terenie czy pływanie, są idealne do opieki nad nimi. stawówponieważ rasa ta jest podatna na problemy takie jak dysplazja stawu biodrowego i łokciowego.
Jeśli chodzi o higienę, częste szczotkowanie aby kontrolować wypadanie włosów i sprawdzać wrażliwe obszary, takie jak uszy, oczy, fałdy szyjne y podkładkiOpadające uszy mogą gromadzić woskowinę i brud, co sprzyja infekcjom. Fałdy skórne wymagają dokładnego czyszczenia i suszenia, aby uniknąć podrażnień. Natomiast pazury, jako że jest to spokojny pies, mogą wymagać okresowego przycinania, gdyż powoli się ścierają.
W kontekście ogólnego stanu zdrowia ważne jest przestrzeganie harmonogram szczepień, odrobaczanie wewnętrzne i zewnętrzne oraz wykonywanie okresowe badania weterynaryjneOprócz dysplazji i skrętu żołądka u niektórych okazów mogą występować: problemy skórne o zapalenie ucha środkowego nawracające, dlatego zapobieganie i wczesne wykrywanie są kluczowe.
Współistnienie, przestrzeń i predyspozycje jako pies rodzinny
Ze względu na swój rozmiar mastif hiszpański nie przystosowuje się dobrze do małe domy lub apartamenty bez przestrzeni zewnętrznej. Idealnie, powinno mieć duży ogród lub podwórko, gdzie będzie mógł swobodnie się poruszać i wygodnie leżeć, ale zawsze z dostępem do domu i towarzystwa rodziny, ponieważ nie jest psem, który toleruje przedłużająca się samotność.
Świetnie dogaduje się z rodzinami, które rozumieją jej osobowość, szanują jej okresy odpoczynku i zapewniają jej spójna edukacjaJest to pies bardzo szlachetny, ale ze względu na siłę i wielkość bardziej nadaje się do ludzie z pewnym doświadczeniem U dużych ras ma tendencję do chrapania, ślinienia się i zajmowania dużej ilości miejsca – aspekty, które należy wziąć pod uwagę przed podjęciem decyzji o jego adopcji.
Z dziećmi to zwykle niezwykle cierpliwy I opiekuńczy, ale ważne jest, aby nauczyć małe dzieci, aby nie przeszkadzały mu podczas snu, nie wspinały się na niego, nie szarpały za uszy ani ogon. Nadzorowanie zabawy i szanowanie jego odpoczynku zapewnia wszystkim bezpieczne i harmonijne współistnienie.
Jako towarzysz mastif hiszpański łączy w sobie majestatyczny, funkcjonalność i postać czuły Zjednuje sobie każdego, kto go spotka. Przy odpowiedniej opiece, wystarczającej ilości miejsca, dobrej socjalizacji i zaangażowanej rodzinie, staje się niezawodnym opiekunem i lojalnym przyjacielem o sercu równie wielkim jak jego rozmiar.