Wszyscy uwielbiamy głaskać miękkie, różowe brzuszki szczeniąt, ponieważ Nie sposób ich nie łaskotać i nie przytulać. Kiedy są takie małe. Jednak podczas tych pieszczot wiele osób może zauważyć, że na tej miękkiej skórze znajduje się dziwny guzek, który technicznie nazywa się przepuklina pępkowa.
Co to jest przepuklina pępkowa u psów?
Wykrycie guzka u szczeniaka może być bardzo stresujące dla właścicieli, ponieważ nikt nie chce, aby jego pupil miał problemy zdrowotne w tak młodym wieku. Aby to zrozumieć, musimy wiedzieć, że przepuklina jest to w zasadzie osłabienie mięśni lub defekt w ścianie brzucha. Gdy mięsień jest bardzo słaby lub ma otwór, wewnętrzna zawartość brzucha (np. tłuszcz lub tkanka jelitowa) przesuwa się na zewnątrz, co powoduje mały guzek pod skórą lub nawet uczucie pustki.
Z anatomicznego punktu widzenia przepuklina składa się z pierścień (krawędź wady mięśniowej) i czasami worek otrzewnowy która zakrywa wystające narządy. Istnieją zasadniczo dwa rodzaje przepuklin w zależności od ich zaawansowania:
- Przepukliny niepowikłane: To są te, które generalnie znikają w pierwszych miesiącach życia szczenięcia. Mają bardzo małą średnicę i zazwyczaj goją się same, bez konieczności interwencji chirurgicznej.
- Przepukliny powikłane: To przedstawia prawdziwe ryzyko dla zdrowia U psów. Występują, gdy osłabienie mięśni jest znaczne, guz nadmiernie wystaje lub w jamie brzusznej otwiera się znaczna szczelina. Jeśli nie zostanie leczone, może spowodować poważne konsekwencje takie jak uduszenie organów, prawie zawsze wymagające interwencji chirurgicznej.
Czym są przepukliny pępkowe u psów i jak powstają?
Przepukliny pępkowe lub pępkowe Są najczęstsze u psówCzęsto wykrywa się ją u szczeniąt poniżej 6. miesiąca życia. Aby zrozumieć jej pochodzenie, musimy pamiętać, że przy narodzinach, tak jak u ludzi, psy mają przecięte pępowinyPępowina stanowi drogę pokarmową w czasie ciąży; po przecięciu tkanka musi się zagoić, a jama brzuszna musi się całkowicie zamknąć wokół niej.
Kiedy pierścień pępowinowy nie zamyka się prawidłowo Z powodu defektu embriogenezy, pozostaje otwór łączący tkankę podskórną z jamą brzuszną. Płód może przejść przez ten otwór. tkanka tłuszczowa lub pętle jelitoweDlatego nazwa „pępkowa” odnosi się bezpośrednio do miejsca przepukliny: dokładnie tam, gdzie ludzki pępek.
Co powoduje przepuklinę pępkową?
Chociaż bezpośrednią przyczyną może być osłabienie mięśni brzuchaPrzyczyną problemu jest zazwyczaj dziedzictwo genetyczneIstnieją rasy, które mają wyraźną predyspozycję do tej wady, takie jak Pekińczyk, Basenji lub Aire DaleZ tego powodu niektórzy hodowcy unikają reprodukcji linii genetycznych wykazujących taką tendencję.
Oprócz przyczyn wrodzonych, należy wspomnieć, że u dorosłych psów przepukliny brzuszne mogą powstać z innych przyczyn:
- Uraz: Wypadki komunikacyjne, silne uderzenia lub ugryzienia kłujące.
- Ciąża: Ucisk w jamie brzusznej w czasie ciąży może osłabić ścianę brzucha.
- Otyłość: Nadmierna masa ciała powoduje stałe ciśnienie wewnątrzbrzuszne, które może powodować rozszerzenie się i tak osłabionego pierścienia.
Jak wykrywa się przepukliny pępkowe i inne rodzaje przepuklin?
Przepukliny pępkowe są bardzo łatwe do zauważenia Wizualnie wyglądają jak guzki na brzuchu. Ponieważ futro jest zazwyczaj rzadsze, a skóra cieńsza w tym miejscu, łatwo je wykryć. Zwykle jest to miękka, jednolita grudka które mogą zniknąć po delikatnym naciśnięciu lub gdy pies położy się na grzbiecie.
Ważne jest jednak, aby wiedzieć, że istnieją inne rodzaje przepuklin które wymagają innego monitorowania:
- Przepuklina dysku: Dotyka krążków międzykręgowych kręgosłupa, powodując ucisk rdzenia kręgowego. Powoduje to ból dolnej części pleców, paraliż lub trudności z chodzeniem.
- Przepuklina pachwinowa: Pojawia się w pachwinie, w miejscu połączenia brzucha z tylnymi nogami. Może uwięzić jelita i spowodować wymioty lub silny ból.
- Przepuklina krocza: Często występuje u niekastrowanych samców, znajduje się w pobliżu odbytu i powoduje zaparcia lub trudności z wypróżnianiem.
- Przepuklina przeponowa: To najpoważniejszy przypadek. Narządy jamy brzusznej przechodzą do klatki piersiowej, powodując ciężka niewydolność oddechowa i zmęczenie.
Diagnostyka i leczenie przepuklin pępkowych
Przepukliny pępkowe Są one zazwyczaj najłatwiejsze do rozwiązaniaW większości nieskomplikowanych przypadków pierścień zamyka się samoistnie w miarę wzrostu szczeniaka, zwykle przed ukończeniem 6 miesiąca życia.
Jeśli przepuklina utrzymuje się, lekarz weterynarii oceni jej stopień nasilenia. Kluczowe jest to, czy szczeniak ma mniej niż osiem tygodniZazwyczaj zaleca się odczekanie, ponieważ otwór może się zmienić. W łagodnych przypadkach można spróbować wepchnąć zawartość do środka i tymczasowo zabezpieczyć miejsce guzikiem i opatrunkiem.
Kiedy pies jest bardziej dojrzały lub osiąga wagę około dwa i pół kilogramaLekarz weterynarii może zalecić operacja przepuklinyTa interwencja jest prosta i często wykorzystuje moment sterylizacja lub kastracja aby wykonać zabieg w tym samym znieczuleniu.
Proces chirurgiczny i jego cele
Operacja ma na celu zapewnić żywotność organów Uwięzione i przywrócone do prawidłowej pozycji anatomicznej. Zabieg składa się z:
- Wykonaj eliptyczne nacięcie skóry otaczającej worek przepuklinowy.
- Oczyszczaj wewnętrzny worek aż dotrzesz do otworu mięśniowego.
- Wciśnij zawartość do jamy brzusznej (lub usuń tkankę martwiczą, jeśli doszło do uduszenia).
- Zamknąć ścianę brzucha za pomocą szwów, czasami stosując siatka wzmacniająca brzuch w przypadkach poważnego osłabienia, w celu zapobiegania nawrotom.
Kiedy występuje nagły przypadek medyczny?
Obecność jest niezbędna Zabierz go pilnie do weterynarza Jeśli guz stwardnieje, zmieni kolor (będzie fioletowy lub czerwony) lub jeśli pies wykazuje:
- Wymioty i utrata apetytu.
- Biegunka lub zaparcia przedłużać.
- Silny ból po dotknięciu wypukłości.
To są oznaki uduszenie jelitowegdzie odcięty zostaje dopływ krwi powodując obumarcie tkanek i potencjalnie śmiertelne zapalenie otrzewnej.
Rekonwalescencja i opieka pooperacyjna
Okres pooperacyjny jest zazwyczaj szybki i bezproblemowy, ale wymaga dyscypliny. Aby zapewnić sukces, zaleca się przestrzeganie następujących zasad:
- Absolutny odpoczynek: Unikaj skakania, biegania i wchodzenia po schodach, aby szwy się nie rozwiązały.
- Higiena rany: Jeśli obszar się zabrudzi, wyczyść go i zapobiec lizaniu blizny przez psa (w razie konieczności stosując kołnierze elżbietańskie).
- Jedzenie: Zapewnij pożywienie wysokiej jakości, aby wspomóc regenerację tkanek.
- Kontrola wagi: Utrzymuj psa w odpowiedniej wadze, aby nie wywierać dodatkowego nacisku na naprawiany obszar.
Rokowanie jest bardzo dobre, a nawroty są rzadkie, jeśli zastosuje się odpowiednią technikę chirurgiczną. Wczesne wykrycie i profesjonalna opieka to najlepsze sposoby, aby zapewnić naszemu czworonożnemu przyjacielowi zdrowy i szczęśliwy rozwój.